کد مطلب: 249965
سعدالله زارعي
يوسف را نمي‌فروشيم
تاریخ انتشار : 1396/09/07 15:16:09
نمایش : 409
بعضي با نيت خوب و برخي با نيت بد، از نفوذ منطقه‌اي جمهوري اسلامي با واژه «هژمون» ياد مي‌کنند و اين در حالي است که اين واژه در محتوا و نتيجه‌اي که از آن بدست مي‌آيد، هيچ تناسبي با قدرت منطقه‌اي ايران ندارد بلکه در نقطه مقابل آن قرار دارد.
به گزارش کلار، سعدالله زارعي در کيهان نوشت: بعضي با نيت خوب و برخي با نيت بد، از نفوذ منطقه‌اي جمهوري اسلامي با واژه «هژمون» ياد مي‌کنند و اين در حالي است که اين واژه در محتوا و نتيجه‌اي که از آن بدست مي‌آيد، هيچ تناسبي با قدرت منطقه‌اي ايران ندارد بلکه در نقطه مقابل آن قرار دارد. در اين ميان دشمنان جمهوري اسلامي خيلي حساب شده از اين واژه استفاده مي‌کنند تا رنگي استعماري و «مداخله‌گرايانه» به نفوذ جمهوري اسلامي بزنند و ملت‌ها و دولت‌هاي منطقه را در مقابل ايران قرار دهند. در داخل ايران هم بعضي با اين گمان و بيان که «قدرت» با هر منشايي، ماهيت، اصول و نتايج واحدي داشته وسکولار و ديني ندارد، از اين واژه براي بيان اندازه نفوذ و قدرت منطقه‌اي جمهوري اسلامي استفاده مي‌کنند در حالي که اين يک خطاي فاحش و زيانبار است. اگر به ادبيات رهبران جمهوري اسلامي در اين حدود چهار دهه نظر بيندازيم درمي‌يابيم که ايران هيچگاه دنبال هژمون شدن در منطقه نرفته و آن را نسخه مناسبي براي جمهوري اسلامي نمي‌داند. در اين خصوص نکته‌هاي گفتني زيادي وجود دارد:


1- بعضي از داخلي‌هاي مخالف تفکر «مقاومت» که در ضمن صاحب مناصبي هم در کشور هستند در اين جلسه و آن جلسه کارشناسي و تصميم‌گيري مرتب هشدار مي‌دهند که ايران توان مالي و نظامي بر دوش کشيدن نقش «قدرت هژمون منطقه» را ندارد و بايد از آن فاصله بگيرد و سبب تضعيف روابط خود با همسايگان نشود. منظور آنان از «قدرت هژمون»، خود هژموني نيست بلکه منظورشان مقاومت است ولي از آنجا که در جلسات رسمي نمي‌خواهند يا نمي‌توانند عليه «مقاومت در برابر آمريکا» سخن بگويند از اين واژه استفاده مي‌کنند ولي دقيقاً منظورشان اين است که اين جبهه‌سازي و سنگربندي در مقابل آمريکا و سياست‌هاي استيلاطلبانه آن و رژيم‌هاي وابسته به آن در منطقه را کنار بگذاريم و فضاي ميان خود و آن‌ها را به سمت «تفاهم» ببريم. به عنوان مثال حدود يک سال پيش يکي از آنان در همايشي که در دانشگاه علامه طباطبايي برگزار شد منطقه را زمين سوخته و سياست‌هاي ايران را عامل تبديل منطقه به زمين سوخته معرفي کرد و در نهايت گفت بياييم به جاي تبديل شدن به قدرت برتر منطقه به تبديل منطقه به منطقه‌اي برتر بينديشيم و راهي که نشان داد اين بود که با عربستان وارد مذاکره شده و مسايل منطقه را با آن حل و فصل نمائيم.
چند روز پيش هم يکي ديگر از آنان که از قضا منصب حساسي هم دارد، گفته بود مسايل منطقه را بايد 70 به 30 با دولت سعودي حل‌وفصل کنيم پيش از آنکه ناگزير به تن دادن به فرمول 90 به 10 بشويم. پس کاملاً واضح است که آنان وقتي از مضرات قدرت هژمونيک و خطرهاي هژموني ايران در منطقه سخن مي‌گويند دقيقاً منظورشان «مقاومت در برابر غرب» است نه اينکه با يک وجهي از قدرت که آثار تنش‌زايي دارد مخالفت مي‌کنند که اگر اين بود، مشکلي وجود نداشت و اصولاً اختلافي پديد نمي‌آمد.


2- هژمون ياهژموني (hegemonie) بر اساس آنچه در نظريه صاحب آن «آنتونيوگرامشي» فيلسوف مارکسيست‌ايتاليايي(1270-1316ش) آمده است، يک قدرت بدون رقيب که هيچ منازعي نداشته باشد و تسلط و استيلاي او داراي جنبه‌هاي مختلف اقتصادي، امنيتي نظامي، سياسي و ايدئولوژيک باشد. گرامشي با پيش کشيدن بحث «فرادست» - «فرودست»، قدرت‌ها و جوامع را به اين دو دسته تقسيم کرده و معتقد بود قدرت هژمون تلاش مي‌کند درجه‌اي از رضايت گروه تحت سلطه را بدست آورد.
کاملاً پيداست که قدرت هژمون از نظر اخلاقي و انساني مردود است و از اين حيث مشروعيت ندارد و بلکه سبب پيدايي و گسترش انواعي از دشمني‌ها ميان فرادست و فرودست مي‌شود. کمااينکه شدت خصومت مردم منطقه ما با انگليس و آمريکا به‌خاطر سياست‌هاي استيلاطلبانه و هژمون‌خواهانه‌اي است که از اواسط قرن 19 بر اين منطقه رفته است. ممکن است براي قدرت هژمون مشروعيتي سياسي قائل باشيم و بگوييم از آنجاکه در نظام بين‌الملل توسل به زور و اعمال زور عليه ضعفا به رسميت شناخته شده و اساسا ماهيت نظام‌هاي بين‌المللي در اين حدود دويست سال با آن بسته شده است، پس در اينجا قدرت هژمون مشروعيت سياسي داشته و براساس آن بر موقعيت‌هاي برتر سياسي کشورها، اتحاديه‌ها و سازمان‌هاي جهاني سيطره پيدا مي‌کند. ولي خب پيداست که اين با منطق انساني و ديني و نيز با اهدافي که انقلاب اسلامي براساس آن پديد آمد و گسترش يافت، منافات داشته و مردود است. از سوي ديگر کاملا پيداست که اساسا انقلاب اسلامي و جبهه‌اي که در منطقه پديد آورده است را نمي‌توان در پارادايمي - گفتماني - که با آن ستيز دارد و در پي پايان دادن به آن است، تعريف و توجيه کرد.
شايد هدف کساني که سعي مي‌کنند قدرت و نفوذ ايران را در اين گفتمان توضيح دهند اين باشد که از ظرفيت و ادبيات ضدسلطه در منطقه براي رسيدن به مقصود خود بهره ببرند به عبارت ديگر با اين هماني کردن نفوذ ايران و هژمون درصدد استفاده از فضاي ضدهژمون منطقه براي منفي نشان دادن نفوذ ايران برآمده‌اند.


3- خيلي‌ها درصددند انقلاب اسلامي ايران را تبديل به پديده‌اي داخلي کنند و به عبارتي با شکل‌گيري «نظام» پايان يافته معرفي نمايند. اين چنين رويکردي و به‌خصوص نتايجي که از آن به‌دست مي‌آيد بار خيلي‌ها را سبک و دشواري‌هاي خيلي‌ها را آسان مي‌کند که در صدر چنين فهرستي آمريکا و اسرائيل قرار دارند. اين درحالي است که تا اين تاريخ هيچ «انقلاب واقعي» در مرزهاي خود محصور نشده مگر آنکه در فاصله بسيار کوتاهي ازميان رفته و ضد آن جاي آن را گرفته است. انقلاب اسلامي ايران که مهم‌ترين رخداد منطقه‌ ما در اين دوران 200 ساله است، مقابله با استيلاي غرب و از بين بردن رژيمي که بر اساس هژمون‌طلبي بر فلسطين سيطره پيدا کرده را در هدف‌گذاري اوليه و استراتژيک خود قرار داده است تامين اين هدف ازسوي انقلاب اسلامي مستلزم آن است که خود به دنبال ايجاد هژمون و برقراري رژيمي فرادست - فرودست در منطقه نباشد چه اينکه پي‌گيري سياست نفي هژمون غرب در منطقه که کار بسيار سختي هم هست، مستلزم به‌دست آوردن حمايت جدي و جهادي مردم منطقه است و اين در يک فرايندکاملا انساني و با انديشه‌اي الهي محقق مي‌گردد. خب اينکه گفتيم بديهي است و همه مخالفان جمهوري اسلامي هم به آن واقف هستند هرچند خلاف آن را  بر زبان مي‌آورند چراکه مي‌خواهند ملت‌ها را فريب داده و از مبارزه مايوس گردانند.
انقلاب ايران اما ضمن آنکه زمين منطقه را زير پاي آمريکا و رژيم صهيونيستي به لرزه درآورده است، درعين حال يک وجب از خاک منطقه را در اشغال خود نداشته و در کل منطقه حتي يک نفر مزدور ندارد. انقلاب ايران از يک سو با پايمردي بر اصول و ارزش‌هاي خود، درستي اين راه و به نتيجه رسيدن آن را به اثبات رسانيده است و از سوي ديگر با دروني کردن مقاومت کشورها و ملت‌هاي منطقه در برابر غرب و روندهاي به‌وجود آمده توسط آن، پيروزي‌ها و موقعيت‌هايي را پديد آورده است که مربوط به خود آنان است.
به اين نمونه توجه کنيد؛ وقتي جنگ پرشدت 33 روزه در تابستان 1385 شروع شد و شيعيان لبنان در معرض قتل‌عام گسترده اسرائيل قرار گرفتند، نگراني‌هاي زيادي در ايران پديد آمد و برخي از مسئولين ايراني که درک درستي از رابطه ايران و حزب‌الله نداشتند لب به انتقاد گشودند که چرا سيدحسن نصرالله در اين موضوع مهم و پيش از حمله به يک واحد اسرائيلي در مرز روستاي عتياالشعب نظر ما را نپرسيده است. در همان موقع پاسخي از طرف رهبر معظم انقلاب که به شدت در کانون محبت رهبران و اعضاي حزب‌الله قرار دارد، منعکس شده بود که تصميم درباره آنچه در لبنان پيش مي‌آيد با حزب‌الله است و ما حق مداخله در کار حزب‌الله را نداريم ولي همه آنچه مي‌توانيم براي موفقيت حزب‌الله در تصميمي که مي‌گيرد در اختيارش بگذاريم، قرار مي‌دهيم.


4- بعضي گمان کرده‌اند که ما چون در منطقه به قدرت برتر تبديل شده‌ايم، اجازه داريم درباره سرنوشت ملت‌ها و کشورهاي مظلوم منطقه که در مقابله با سيطره غرب و عوامل آن هزينه‌هاي بسيار سنگيني را پرداخت کرده‌اند و البته به موفقيت‌هاي بزرگي هم رسيده‌اند، وارد گفت‌وگو با اين کشور يا آن کشور شويم و ازطرف آنان تصميم بگيريم. براين اساس حتي بعضي هشدار داده‌اند که تا دير نشده با رژيم سعودي بنشينيم و مسايل مربوط به سه کشور سوريه، عراق و يمن را با آن 30-70 توافق کنيم! اين‌ها گمان کرده‌اند نظام جمهوري اسلامي مي‌تواند رفتاري مشابه دولت آمريکا داشته باشد. جالب اين است که همين‌ها اينجا و آنجا عليه «هژمون ايران» سخن مي‌گويند و منطقه را زمين سوخته معرفي مي‌کنند، اما همين‌ها رفتاري را توصيه مي‌کنند که در واقع هژمون‌گرايانه است! اين‌ها نمي‌دانند درختي که در منطقه ثمره شيرين داده و احترام زيادي را براي ايران پديد آورده، مقاومت مومنانه و حضور ايثارگرانه ايران در کنار مردم مظلوم و در مقابل آمريکا، اسرائيل و رژيم سعودي بوده است. اين‌ها نمي‌دانند که به محض آنکه از داخل ايران بوي معامله تهران با رياض يا هر جاي ديگر بر سر آينده ملت‌ها و کشورهايي نظير يمن در منطقه استشمام گردد، ملت‌هاي منطقه از ايران روي مي‌گردانند و آن وقت ما مي‌مانيم و منطقه‌اي پر از تهديد و ملت‌هايي که اعتمادشان به ايران را از دست داده‌اند.
البته در ايران هيچ‌گاه «تفکر خيانت» حاکم نمي‌شود و آنچه با قطره قطره خون شهيدان و واحد به واحد حکمت و درايت رهبري و نيروهاي مخلص جان برکفي نظير سردار سليماني به‌دست آمده است، به تحفه و متاع بازار ساده‌لوحان و ترسوها تبديل نخواهد شد.
هرگز مانند برادران خيانت‌کار يوسف نبي(عليه‌السلام) عمل نمي‌کنيم و مظلوم را به ظالم نمي‌فروشيم تا مصداق آيه شريفه 20 سوره يوسف نباشيم «و شروه بثمن بخس دراهم معدوده و کانوا فيه من‌الزاهدين».

انتهاي پيام/ 540 ک

 
 
 
ارسال کننده
ایمیل
متن
 
یادداشت
همراه با شهدا